بازار انرژی جهان در نقطه خفگی و مانور ترامپ با ذخایر گازوئیل اروپا

پیامدهای جنگ منطقه‌ای و بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران همچنان بازارهای جهانی انرژی را به شدت تحت تاثیر قرار داده و بحران ناشی از آن با رسیدن فصل سرما بیشتر احساس می‌شود.

تسلیم اروپا مقابل فشارهای ترامپ برای آزادسازی ذخایر گازوئیل

در این زمینه، دیروز منابع غربی گزارش دادند که بعد از فشارهای شدید دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، گروه ۷ (G7) تصمیم گرفته برای مهار بحران گازوئیل، ذخایر استراتژیک خود را آزاد کند. این در حالی است که پیامدهای تجاوز علیه ایران، نگرانی‌هایی را در مورد کاهش ذخایر بدون پرداختن به ریشه‌های بحران انرژی ایجاد کرده است.

بر اساس این گزارش، در تلاش برای کاهش قیمت گازوئیل که به بالاترین حد خود در سطح جهانی رسیده است، گروه هفت متشکل از کشورهای صنعتی بزرگ – شامل انگلیس ، آلمان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، ایالات متحده و کانادا، با شرکت اتحادیه اروپا در جلسات آن – دیروز توافق خود را برای آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک اعلام کرد. پمپاژ بلافاصله آغاز و طی چهار ماه آینده توزیع خواهد شد.

رهبران این گروه که در حال حاضر ریاست آن را فرانسه بر عهده دارد، پس از یک کنفرانس ویدیویی، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که این آزادسازی شامل مقدار زیادی سوخت دیزل (گازوئیل) خواهد بود که طی ۲۰ روز اول با هماهنگی آژانس بین‌المللی انرژی پمپاژ خواهد شد.

بازار انرژی جهان در نقطه خفگی با بسته ماندن تنگه هرمز

این در حالی است که از زمان آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران که با معادلات ترسیم شده توسط کشورمان تبدیل به یک جنگ منطقه‌ای شد، بازارهای جهانی انرژی اختلالات سریع و بی‌سابقه‌ای را تجربه کرده‌اند.

در این مدت، هدف قرار گرفتن تاسیسات نفتی در سراسر منطقه، بخش قابل توجهی از ظرفیت پالایش جهانی را نابود کرد، در حالی که بسته شدن تنگه هرمز، که تقریباً یک پنجم نفت و گاز جهان از آن عبور می‌کند، بر زنجیره‌های تأمین بین‌المللی تأثیر گذاشته است.

این اختلالات همزمان با حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه بود و مسکو را بر آن داشت تا منابع سوخت دیزل خود را که منبع کلیدی برای بازار جهانی است، نگه دارد.

به دنبال این، قیمت نفت خام برنت از ۱۰۰ دلار در هر بشکه فراتر رفت، در حالی که قیمت گازوئیل در اروپا و انگلیس از اواسط ژوئن ۴۰ درصد افزایش یافت و در پمپ بنزین‌های لندن از مرز ۲ پوند در هر لیتر گذشت – که بالاترین رکورد تاکنون است.

همچنین در ایالات متحده، میانگین قیمت خرده‌فروشی گازوئیل از ۶.۵۰ دلار در هر گالن فراتر رفت و به بالاترین رکورد خود رسید که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته تقریباً ۷۰ درصد افزایش یافته است. این امر فشار سیاسی قابل توجهی را بر دولت ترامپ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای که قرار است در ماه نوامبر برگزار شود، وارد کرده است.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، روز گذشته در پستی در رسانه‌های اجتماعی نوشت که شرکای اروپایی «باید اجرای تعهدات موجود خود را تسریع کنند و فوراً منابع اضافی را برای مقابله با اختلالات فعلی فراهم کنند. آمریکا سهم خود را انجام می‌دهد و ما انتظار داریم متحدانمان تعهدات خود را با عمل هماهنگ کنند».

این توافق به عنوان یک اقدام پیشگیرانه برای جلوگیری از مواجهه کشورهای اروپایی با پیامدهای تهدید ایالات متحده برای اعمال ممنوعیت ۹۰ روزه صادرات گازوئیل صورت می‌گیرد، چشم‌اندازی که در صدر فهرست نگرانی‌های بروکسل قرار داشت و پاریس را بر آن داشت تا پیشنهاد آزادسازی ذخایر سوخت اضافی را ارائه دهد.

در همین حال، مقامات اتحادیه اروپا هشدار دادند که هرگونه اقدامی از این دست «عواقب بسیار جدی» برای عملکرد اقتصادی اروپا خواهد داشت.

آنا-کایسا ایتکونن، سخنگوی کمیساریای اتحادیه اروپا، گفت که این بلوک ۲۷ عضوی، ممنوعیت صادرات گازوئیل توسط آمریکا را کاملاً رد می‌کند، زیرا به همه طرف‌ها آسیب می‌رساند و اعتماد ما به ایالات متحده به عنوان یک شریک قابل اعتماد را تضعیف می‌کند.

در همین حال، ماروش شفچوویچ، کمیسر تجارت اتحادیه اروپا، در حاشیه نشست وزرای تجارت گروه ۲۰ در میلواکی، موضوع تأمین گازوئیل و افزایش قیمت‌ها را با همتای آمریکایی خود، جیمسون گریر، نماینده تجاری، مورد بحث قرار داد.

وی گفت: ما علاقه داریم با هم برای کاهش قیمت‌ها، چه برای گازوئیل و چه برای سایر محصولات نفتی و گازی، همکاری کنیم. اما هرگونه اقدام ایالات متحده برای محدود کردن صادرات گازوئیل غیرمنتظره خواهد بود و پیامدهای منفی برای چشم‌انداز اقتصادی اروپا خواهد داشت.

چرا آزادسازی ذخایر گازوئیل کمکی به حل بحران انرژی جهان نمی‌کند؟

در این میان کارشناسان اقتصادی تاکید دارند که نبود مسیر مشخص برای کاهش تنش به این معنی است که آزادسازی ذخایر همچنان یک اقدام موقت است که به ریشه‌های بحران نمی‌پردازد.

در این زمینه، خبرگزاری رویترز گزارش داد که کشورهای اتحادیه اروپا پیشنهاد فرانسه برای آزادسازی ۵۰ میلیون بشکه گازوئیل، همزمان با آزادسازی ۵۰ میلیون بشکه نفت خام توسط آژانس بین‌المللی انرژی، در پاسخ به فشارهای دولت ایالات متحده را مورد بحث قرار دادند.

در مورد آزادسازی ذخایر گازوئیل، کارشناسان معتقدند که این امر ممکن است یک ضربه‌گیر کوتاه‌مدت در برابر افزایش سریع قیمت‌ها باشد، اما در عین حال، توانایی مقاومت در برابر شوک‌های آینده را محدود می‌کند.

ناظران تاکید دارند که این ذخایر به عنوان یک «بیمه‌نامه» عمل می‌کنند که فقط در شرایط بحرانی مورد استفاده قرار می‌گیرند و نباید فراموش کنیم که مسئله اساسی پیش روی ایالات متحده، نه مشکل گازوئیل است، نه مشکل محصولات پالایش‌شده، و شاید حتی مشکل نفت هم نباشد، بلکه بحران جهانی انرژی است.

بر اساس این ارزیابی‌ها، بدون عبور نفت و گاز بیشتر از طریق تنگه هرمز و از خارج از منطقه ، هر راه حل دیگری صرفاً راهی برای خرید زمان است.

بحران مالی فزاینده آمریکا و اروپا در نتیجه جنگ با ایران

اما در حوزه مالی، شوک انرژی ناشی از جنگ با ایران، بر امور مالی عمومی در سراسر جهان تأثیر گذاشته است. هزینه‌های استقراض در بازارهای اصلی افزایش یافته است و بازده اوراق قرضه خزانه‌داری ۱۰ ساله ایالات متحده به سطوحی رسیده است که در تقریباً یک ربع قرن گذشته دیده نشده است.

معامله‌گران همچنین هشدار دادند که بازار اوراق قرضه دولتی ایالات متحده، سنگ بنای امور مالی جهانی به ارزش ۳۲ تریلیون دلار، در یک فروش عمده گرفتار شده است.

این روند به بازارهای فراآتلانتیک نیز سرایت کرد، جایی که بازده اوراق قرضه ۳۰ ساله دولت انگلیس برای اولین بار از سال ۱۹۹۸ به بالای ۶ درصد رسید، بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله فرانسه به بالاترین سطح خود از اواسط سال ۲۰۰۲ رسید و بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله ایتالیا برای اولین بار از مارس گذشته، یک درصد از همتایان آلمانی خود پیشی گرفت.

با افزایش هزینه‌های استقراض، از جمله وام مسکن، برای مصرف‌کنندگان، مشاغل و دولت‌ها، نفت خام برنت، معیار بین‌المللی نفت، با ۳.۲ درصد افزایش به ۱۰۱.۱۵ دلار در هر بشکه رسید و فشار بیشتری بر بازار اوراق قرضه دولتی وارد کرد. پوند تحت فشار فروش قرار گرفت و یورو به پایین‌ترین سطح ۱۶ ماهه خود یعنی ۱.۱۲ دلار سقوط کرد.

ناظران هشدار دادند که در صورت ادامه تنش‌ها بدون هیچ چشم انداز روشنی برای پایان آن، هر اقدامی جهت مهار بحران انرژی از جمله آزادسازی ذخایر، اقدامی موقت خواهد بود که به ریشه‌های بحران، یعنی اختلالات عرضه و کاهش ظرفیت پالایش، نمی‌پردازد.

انتهای پیام/